Η έκθεση φωτογραφίας περιλαμβάνει περίπου 100 στιγμιότυπα από τις καταστροφικές πυρκαγιές της Ηλείας και της Πάρνηθας, που προσφέρθηκαν από τους ίδιους τους φωτογράφους και επιλέχθηκαν με τη βοήθεια της Ενωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας και της Ενωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Η πραγματοποίηση της έκθεσης στην Τουρκία (αρχικά στον δήμο Καρσί Γιακά, κατόπιν στο Αλντινολούκ και από εκεί στη Μυτιλήνη) έγινε με τη βοήθεια της νομαρχίας Λέσβου και του δικτύου δήμων και ΜΚΟ «Θεοδωράκεια» (αξίζει να σημειωθεί ότι το υπουργείο Μεταφορών απέρριψε την έκθεση των φωτογραφιών προς πραγματοποίηση εράνου για τους πυροπαθείς στο σταθμό του Μετρό στο Σύνταγμα). Η μεταφορά της έκθεσης σε δύο δήμους των τουρκικών παραλίων δεν είναι τυχαία. Ερχεται ως φυσική συνέχεια των επαφών που έχουν τα τελευταία χρόνια αναπτυχθεί ανάμεσα στις δύο πλευρές του Αιγαίου σε τοπικό επίπεδο: το κάθε νησί με τους απέναντι μικρασιατικούς δήμους. «Οταν έγιναν οι σεισμοί του 1999, πολλοί δήμοι νησιών του Αιγαίου έσπευσαν να στείλουν βοήθεια στην Τουρκία», ανέφερε στην «Κ» ο δήμαρχος του Καρσί Γιακά, κ. Τσεβάτ Ντουράκ. «Τώρα, μετά τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, πολλοί δήμοι των παραλίων έκαναν το πρώτο βήμα και έστειλαν βοήθεια στην περιοχή της Πελοποννήσου. Νομίζω ότι οι λαοί των δύο χωρών μπορούν να βρίσκονται κοντά και στις δύσκολες στιγμές να αλληλοϋποστηρίζονται». «Θα προτιμούσαμε να μη χρειάζεται μια πυρκαγιά ή ένας σεισμός για να ερχόμαστε ο ένας κοντά στον άλλο. Δυστυχώς, οι σχέσεις φουντώνουν και σβήνουν σαν τη φλόγα. Πρέπει να δουλέψουμε ακόμα περισσότερο», ανέφερε ο δήμαρχος του Αλντίνολουκ, κ. Ισμαήλ Αϊνούρ.

Μέσα στις επόμενες ημέρες, οι δήμοι των τουρκικών παραλίων θα αποστείλουν 1.600 τόνους ζωοτροφών, από τους οποίους οι 500 τόνοι προέρχονται από το δήμο της Σμύρνης. Είχε προηγηθεί φορτίο 250 τόνων ζωοτροφών, ενώ θα ακολουθήσει τουλάχιστον ένα ακόμα, που έχει συγκεντρωθεί από το επιμελητήριο της περιοχής. «Ντρέπομαι που το λέω, αλλά το προηγούμενο φορτίο είχε σταλεί στη Μυτιλήνη και δεν ερχόταν κανείς να το πάρει», ανέφερε ο νομάρχης Λέσβου κ. Παύλος Βογιατζής. «Μάλιστα, όταν το φορτίο των ζωοτροφών πήγε στην Ηλεία, οι τοπικοί αγροτικοί συνεταιρισμοί ζητούσαν χρήματα για να βάλουν σε σακιά και να αποθηκεύσουν. Αυτή τη φορά, λοιπόν, οι Τούρκοι θα στείλουν τη βοήθεια απευθείας σε σακιά, ενώ τη μεταφορά τους στην Ηλεία θα την αναλάβουμε εμείς».

Αυτό, πάντως, που ήταν εμφανές κατά την παραμονή της ελληνικής αποστολής (στην οποία περιλαμβάνονταν και αντιπροσωπεία από τη Σάμο, καθώς και ΜΚΟ από τις δύο πλευρές) ήταν ότι ανεξάρτητα με τις εξελίξεις των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε διπλωματικό επίπεδο, οι δίαυλοι επικοινωνίας ανάμεσα στις δύο πλευρές αναπτύσσονται συνεχώς. Εχουν όμως τη δυναμική για κάτι ουσιαστικό; «Μέχρι πριν από τους σεισμούς του 1999, οι δύο πλευρές δεν είχαμε ουσιαστικά καμία επικοινωνία. Ομως, η ιστορία της Λέσβου, όπως και άλλων νησιών του Αιγαίου, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη –οικονομικά, πολιτιστικά κ.λπ.– με τα απέναντι παράλια. Οποτε οι σχέσεις ήταν καλές, το νησί ευημερούσε. Μετά το 1955 λες και στήθηκε ένα τείχος στη θάλασσα», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Βογιατζής. «Τώρα κάνουμε κάποια βήματα προσέγγισης μέσω πολιτιστικών εκδηλώσεων και προσπαθούμε να αναπτύξουμε εμπορικές σχέσεις και συνεργασίες σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Αντιλαμβάνομαι την επιφυλακτικότητα που μπορεί να υπάρχει για τις επαφές ανάμεσα στις δύο πλευρές, ο κόσμος που δεν ζει στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου δεν μπορεί εύκολα να καταλάβει. Ομως, η βελτίωση των σχέσεων με τις απέναντι τουρκικές ακτές είναι για εμάς μια αναγκαιότητα».